Stap 1: Zelf oefenen!

Begin met iets simpels. Sta op en zeg tegen jezelf: “Ik ben een geweldige ouder” (zelfs als de kinderen hun ontbijt uitspugen, het huis op z’n kop zetten, of als je zelf nog geen druppel koffie hebt gehad). Of probeer: “Ik heb eindeloos geduld” (ook als je voor de zoveelste keer het “waarom is de lucht blauw?”-antwoord moet verzinnen). Door jezelf dagelijks op te peppen, begin je vanzelf wat positiever te kijken. En dat merken je kinderen ook!

Stap 2: Doe het samen!

Stel, je dochter komt verdrietig thuis na een baaldag op school. Samen kunnen jullie een affirmatie bedenken zoals: “Ik heb mijn best gedaan en dat is genoeg voor vandaag.” Laat haar dit zelf een paar keer hardop zeggen. Of als je zoon nerveus is voor zijn voetbalwedstrijd, geef hem iets als “Ik heb goed getraind en ik ga mijn best doen.” Het is nog leuker als jullie het samen zeggen – misschien met een beetje overdreven stemmen en bewegingen erbij. Wie weet wordt het zelfs leuk om samen te lachen en te oefenen!

Affirmeren is dus eigenlijk net als tandenpoetsen: doe je het zelf voor, dan is de kans groot dat je kinderen het overnemen.

Affirmeren met een Growth Mindset

Wat affirmaties (en complimenten) betreft, praat ik regelmatig met ouders over het verschil tussen uitspraken die een zogenaamde groei (growth) mindset stimuleren in plaats van een vaste (fixed) mindset. Mensen met een groei mindset geloven dat je door te oefenen en vol te houden vaardigheden kunt ontwikkelen. Ze zien uitdagingen als kansen om te leren en beter te worden. Een vaste mindset houdt in dat je denkt dat je ergens óf goed in bent, óf niet – en dat valt niet te veranderen. Mensen met een vaste mindset mijden vaak uitdagingen uit angst om te falen. Psychologe Carol Dweck legt uit dat een groei mindset je meer brengt, omdat je openstaat voor leren en verbetering.

Hieronder drie voorbeelden van affirmaties die juist een vaste mindset aanmoedigen (en waar ik dus minder fan van ben):

– “Ik ben zoals ik ben, en dat is genoeg.”

– “Mijn capaciteiten staan vast; ik moet gewoon doen waar ik goed in ben.”

– “Als ik iets niet meteen kan, is het waarschijnlijk niets voor mij.”

En dit zijn drie affirmaties die wél tot een groei mindset kunnen leiden:

– “Elke dag leer ik iets nieuws en groei ik als persoon.”

– “Ik kan elke vaardigheid ontwikkelen als ik er tijd en moeite in steek.”

– “Uitdagingen maken me sterker en helpen me groeien.”

Affirmeren is een kwestie van jezelf en je kinderen de ruimte geven om te groeien. Het is iets wat je samen kunt doen, met een knipoog en een lach, en het is de moeite waard – voor iedereen!

P.S. Ik sprak over dit onderwerp met een journalist van Libelle. Het artikel verscheen in nummer 46 in 2024.

The post Affirmeren kun je (kinderen) leren – maar begin eerst zelf! appeared first on Stepping Stones.

The post Waarom is het vaak zo lastig om eerlijk antwoord te geven op de vraag ‘Hoe voel je je?’ appeared first on Stepping Stones.

Tijdens de cursus ‘Pittige Jaren’ die ik samen met Cristiana Franco voor Twinkeltje aan een groep ouders heb gegeven, kwam een ouder met het voorstel om ‘Paksoi!’ aan hun kinderen te leren in plaats van echt vloekwoord. Ik ben heel benieuwd welk woord of welke woorden jij gebruikt in plaats van te vloeken? En welke leer je je kinderen aan?

Uiteraard zijn er ook bekende alternatieven (voor als je zelf geen inspiratie hebt):

“Jemig!” Dit klinkt als iets wat je oma zou zeggen als ze iets vreemds ziet op de markt. Het is een verkorting van “Jemig de pemig” en het is een zachte versie van “Jezus”. Handig om verbazing of irritatie uit te drukken zonder iemand boos te maken.

“Verdorie!” Een keurige versie van “verdomme”. Ideaal voor als je je koffie morst, maar je collega’s niet wilt laten schrikken.

“Potverdorie!” Een nog zachtere versie van “verdomme”, met een vleugje humor. Perfect voor als je net die ene sok niet kunt vinden.

“Hé jakkes!” Kindvriendelijk en toch effectief. Ideaal voor als je kind zijn spinazie op je nieuwe broek morst.

Maar nu mag jij het zeggen! Welk woord gebruik jij?

The post Paksoi! Welke ‘vloekvermijdende’ woorden gebruik jij? appeared first on Stepping Stones.

Katrien Laane gaf ook nog een hele praktische tip: “Ik zie vooral veel mensen inpakstress hebben. Een simpele oplossing: maak een digitaal lijstje van wat je mee wil nemen. Voor een kampeer-, wandel-, vlieg-, huisjes-, strand-, bergklim- en zo meer vakantie. Scheelt een hoop gedoe! Ik hoorde laatst een reportage over laadpaalstress (in het buitenland voor electrische auto’s). Ook zoiets. Is dit dan inlaadstress wellicht?” Via de ANWB vind je handige paklijsten per vakantie. Die overzichten zijn best handig en kan inderdaad stress bij het inpakken verminderen. 

Sommigen tips waren heel praktisch, zoals die van Angelique Kalverda, die suggereerde dat een bingo onderweg een leuke manier is om een lange reis wat korter te doen lijken. De ANWB speelt daar alweer handig op in en heeft verschillende zgn. achterbankbingo’s die je kunt downloaden per leeftijd en vervoersmiddel.Cristiana Franco vult aan: “Wees flexibel en realistisch. En vooral zorg dat je altijd water en gezonde snacks bij de hand hebt, soms is een driftbui ‘gewoon’ doorst of honger.” Op haar Instagram-account geeft ze nog een paar aanvullende tips.

Er kwamen via LinkedIn een aantal korte, maar krachtige reacties binnen: “Maak plannen, maar denk ook aan ruimte voor de kinderen zelf dingen te uit te zoeken, zelf te creëren, zelf te bepalen,” aldus Lies Power. En Jeanet Verbij schreef: “Genieten van de tijd met je kinderen samen, iets anders heb je niet nodig.” “Wil niet teveel … en heb geen te hoge verwachtingen,” zegt ook Jacqueline Schilling.

Verder kwamen er ook nog wat reacties via Instagram. Joel Visser schreef dat zijn broer en hij als kind altijd een weekje op zomerkamp gingen. Dat is leuk voor de kinderen én de ouders genieten meestal ook van een weekje zonder hen. Op deze site vind je een uitgebreid overzicht van zomerkampen voor kinderen (waarbij je op leeftijd, interesse en land kunt zoeken). De EO heeft een overzicht gemaakt van allerlei Christelijke zomerkampen voor degenen die daarnaar op zoek zijn. Handig dit soort sites, want het scheelt een hoop zoekwerk!

Zelfs onze eigen dochter reageerde op mijn oproep. Ze schreef dat ouders uitgerust de vakantie door kunnen komen als ze hun kinderen niet mee op vakantie nemen. Toen ik haar vroeg of ze dat serieus bedoelde of gekscherend, antwoordde ze dat het natuurlijk niet pedagogisch verantwoord was om dat te doen en dat het vooral als grap bedoeld was. Goed om te horen, want ik ging even twijfelen of ik als opvoeder geslaagd was of niet.

Ik sprak trouwens laatst met RTL Nieuws over hoe je kamperen met kinderen veilig kunt doen. In dat artikel gaf ik aan dat je als ouder steeds met je kind bekijkt en bespreekt wat hij/zij aankan qua vrijheid. Je vindt het artikel hier.

Tenslotte, hoewel praktische tips handig zijn, denk ik – net als wat anderen genoemd hebben – dat het vooral belangrijk is om je verwachtingen bij te stellen, niet teveel te willen en inderdaad de lat lager te leggen. De perfecte vakantie bestaat niet en mogelijk willen we allemaal wel wat te veel. Als je al op vakantie geweest bent, hoop ik dat jullie genoten hebben. En als je nog gaat: een hele fijne, rustige en gezellige vakantie gewenst! Hoe laag leg jij de lat?

The post Ik heb de lat vandaag zo laag gelegd, dat ik er overheen kan stappen appeared first on Stepping Stones.

Lukt het je om in deze hectische periode ook te genieten of is het vooral een kwestie van overleven? Ervaar je veel stress? Of ben je relaxter dan voorheen, omdat er zoveel dingen wegvallen, die je normaal gesproken wel deed? Ik hoor het heel graag van je. En als je zin hebt om een belafspraak te maken (met of zonder video erbij, voor jezelf en/of voor je kind/ tiener), dan kan dat via de mail. Hieronder volgen weer drie tips, waar je misschien je voordeel mee kunt doen. Wees lief voor jezelf en de mensen om je heen, zonnige groet,

Ingeborg Dijkstra.

Tip 1: Kennisnet (les op afstand, tips voor ouders)
Tijdens het ondersteunen van afstandsonderwijs komen er veel nieuwe vragen op je af, ook als ouder. Hoe vind je op deze uitdagingen goede antwoorden? Het onderwijs gaat op dit moment gewoon door: via huiswerkpakketten, zorgvuldig door leraren in elkaar gezet, tot lessen via internet. Maar scholen kunnen niet zonder de hulp van ouders. Dus hoe doe je dat als ouder? Op de site van Kennisnet worden regelmatig en heel overzichtelijk tips voor ouders geplaatst. Een echte aanrader, zowel voor ouders met kinderen op de basisschool als op de middelbare school.

Tip 2: SchoolTV (een leerzaam alternatief voor Netflix)
Het is belangrijk om minstens een half uur per dag lekker naar buiten te gaan en bijvoorbeeld een stuk te wandelen of te fietsen. Maar soms moet je echt even ongestoord kunnen werken en dan is Netflix natuurlijk een uitkomst. Mocht je echter op zoek zijn naar leerzame programma’s, waarbij je op thema en leeftijd kunt zoeken, dan raad ik SchoolTV van harte aan. De site heeft een enorm aanbod aan filmpjes voor leerlingen van 4 t/m 18. Op deze site kun je je kind en/of tiener rustig laten rondsnuffelen!

Tip 3: De Dag van Vandaag 
Veel basisscholen in Nederland begonnen dagelijks de schooldag met De Dag van Vandaag op het smartboard. Nu is de site enigszins aangepast en misschien een leuke tip om ook thuis te gebruiken. Lees bijvoorbeeld samen met de kind(eren) het nieuws en ga er over in gesprek. Daarna kunnen ze aan de slag gaan met de Tip voor Thuis (waarbij leuke anti-verveel-opdrachten voor kinderen worden gegeven).

The post Staan je kinderen al op Marktplaats? appeared first on Stepping Stones.

En ja, dat is heel anders dan een vakantieperiode, want nu wordt er zowel van de kinderen als van de ouders verwacht dat er gewerkt en geleerd wordt. Een hele uitdaging! Stuur deze update ook gerust door naar anderen. Normaal gesproken werk ik vooral in Zuid-Limburg, maar de online activiteiten zijn uiteraard beschikbaar buiten onze mooie provincie. Als je deze blog leest via de sociale media, kun je je hier aanmelden om op de hoogte te blijven!

Hieronder deel ik drie tips, die het leren en werken thuis misschien wat aangenamer maken. De tips zijn vooral voor kinderen in het basisonderwijs, omdat ik ervan uitga, dat de meeste middelbare scholen zelf een digitale leeromgeving hebben ingericht hebben voor hun tieners. Als ik het mis heb, laat het me dan weten, dan stuur ik de volgende keer wat digitale sites voor tieners!

Verder zou ik zeggen: wees lief voor jezelf en voor de mensen om je heen. We zitten op dit moment in een periode vol onzekerheden. Schoolwerk en structuur in een dag zijn belangrijk, maar niet het allerbelangrijkste, toch? Warme groet en tot de volgende blog,

Ingeborg Dijkstra.

Tip 1: het voorleeskanaal van Bol.com op YouTube
Lezen is erg belangrijk voor de ontwikkeling van je kind. Echter, als je thuis aan het werk bent, is het ook fijn als iemand anders een boekje voorleest. Bol.com heeft sinds deze week een eigen voorleeskanaal op YouTube, waar dagelijks vier nieuwe filmpjes opstaan, waar bekende Nederlanders boeken voorlezen. Ik zou zeggen: ‘Sla deze pagina op bij je favorieten en kijk elke dag welke boeken erbij gekomen zijn.’ Er zijn boeken per leeftijdscategorie (2-4 jaar, 4-6 jaar, 6-8 jaar en 8-10 jaar). Een echte aanrader!

Verder biedt Bol.com elke week 10 nieuwe digitale boeken voor kinderen aan voor slechts € 0,01 per stuk. Ik vind dat een geweldig aanbod, waardoor boeken echt beschikbaar zijn voor iedereen! Hier vind je alle informatie erover.

Tip 2: Junior Einstein voor leerlingen op de basisschool
Als je kind op de basisschool zit, vind ik Junior Einstein een goede site, waar je per vakgebied en leerjaar allerlei verschillende zaken kunt oefenen. Veel scholen hebben inmiddels een account aangemaakt en de gegevens ervan naar hun leerlingen doorgestuurd. Mocht jouw kind nog geen account hebben, dan kan het via deze site zelf ook al aan de slag.

Er is een gratis versie en een betaalde versie, die toegang geeft tot alle oefeningen. Maar … voordat je eventueel de betaalde versie aanschaft, zou ik eens overleggen met de school van je kind. Sommige scholen hebben namelijk een account voor hun leerlingen aangemaakt. Zelf heb ik ook een licentie om leerlingen te begeleiden via Junior Einstein, dus je kunt mij ook benaderen voor mogelijkheden hiervoor.

Tip 3: Creatief bezig zijn met ‘Laat maar leren’
Het is belangrijk dat kinderen en tieners naast het schoolwerk ook creatief bezig zijn. De site Laat maar Leren biedt twee methodes:

* Laat maar Zien, de methode voor beeldend onderwijs
* Laat maar Lezen, de methode voor creatief schrijven

Via deze link kun je gratis proeflessen vinden, die je met je kind(eren) kunt doen. Je kunt selecteren op thema, leeftijd etc. Ik gebruik deze methode op school en vindt het aanbod gevarieerd en duidelijk uitgelegd. Ik wens je veel creativiteit en plezier!

The post Werken en leren tijdens de Corona-crisis appeared first on Stepping Stones.

Ingeborg Dijkstra en Lotte Bormans.

Adres:             Oosterweg 59 in Maastricht
Tijd:                 19:30 – 21:30 uur
Aanmelden:    ingeborg@dijkstra-data.nl

Data en onderwerpen:
27 april 2019: Insta, hoe maak je de mooiste foto’s en video’s?
29 juni 2019: Moodboards maken
31 augustus 2019: Make-up, nagels en haar (door Tine Duts)
26 oktober 2019: Verliefdheid, hormonen, veranderingen in je lijf
28 december 2019: Kerstviering (samen lekkere dingen koken en bakken)

The post CAYA girls: avonden voor tienermeiden tussen 10 en 16 jaar appeared first on Stepping Stones.

Het opvoeden van tieners is niet gemakkelijk. Veel ouders moeten wennen aan de toenemende zelfstandigheid van hun kind(eren). De kranten staan regelmatig vol met negatieve berichten over tieners. In de puberteit verandert er veel in het leven van tieners en daardoor voor hun ouders ook. Opvoeden voelt soms als een achtbaan, waar geen einde aan komt. Door met andere ouders in gesprek te gaan, ontdekken veel ouders dat hun situatie niet zo uniek is als-ie lijkt. En dat ze er niet alleen voor staan!

Zoals het bekende Afrikaanse gezegde ‘It takes a village to raise a child’ al zegt, is het waardevol om met elkaar te ontdekken waar de uitdagingen én de oplossingen liggen. In het najaar van 2017 vond de eerste serie avonden voor ouders van tieners plaats. Gezamenlijk werd ontdekt dat er drie kernwoorden in de opvoeding van tieners zijn: kwetsbaarheid, humor en relativeringsvermogen. Tijdens de avonden kwamen deze drie kenmerken elke keer aan bod. Gezien het enthousiasme van de aanwezige ouders komt er vanaf 26 februari weer een nieuwe serie avonden aan. Deze zogenaamde Over Pubers & Zo avonden worden georganiseerd in wijkgebouw La Bellettsa (Kardinaal van Rossumplein 99, Maastricht).

Het unieke in deze tweede serie is, dat op enkele avonden ook een paar tieners/ jong-volwassenen aanwezig zullen zijn, waar de ouders advies en vragen aan kunnen stellen. Wie kan er nu beter advies geven dan een tiener of jong-volwassene zelf? Alle zes avonden zijn interactief, waarbij er veel ruimte is voor eigen inbreng van de aanwezigen. Thema’s die in ieder geval aan de orde komen zijn: vriendschappen, relaties, schoolse zaken, pesten, beeldschermgebruik etc.

De Over Pubers & Zo avonden voor de ouders van tieners vinden plaats op: 26 februari, 12 maart, 26 maart, 2 april, 16 april en 14 mei. De avonden beginnen om 19:30 uur en zijn om 21:30 uur afgelopen. De toegang is gratis. Neem voor meer informatie over deze avonden contact op met Ingeborg Dijkstra (pedagoog en zelf moeder van drie tieners): ingeborg@dijkstra-data.nl. Je bent van harte welkom!

The post Over PUBERS & ZO: bijeenkomsten voor ouders van pubers appeared first on Stepping Stones.

In een perfecte wereld zijn de Kerstdagen dagen om relaxed samen met de familie en het gezin door te brengen.Toch blijkt het tegendeel vaak waar te zijn en is de tweede helft van december voor veel ouders een periode van stress, waarbij winkelen, boodschappen doen, feestjes organiseren veel tijd in beslag nemen, waardoor soms minder tijd voor de kinderen overblijft.

Als kinderen minder aandacht krijgen, merk je dat vaak meteen, want kinderen willen  (net als volwassenen trouwens) gewoon hun ‘dagelijkse portie’ aandacht. Verder is de periode rondom Sinterklaas is vaak al heel spannend voor kleine kinderen, waardoor ze eigenlijk geen behoefte hebben aan ‘meer gedoe’ in de weken erna. De kinderen willen dan vaak het liefste gewoon ‘rust’ , terwijl dat rond de Kerst meestal niet het geval is.

Wat wil jij?

Als ouders is het raadzaam om je af te vragen: Wat willen wij – als gezin – doen tijdens de Kerstdagen? Hoe willen wij de Kerstdagen doorbrengen? Met wie en waar? Het antwoord op deze vragen blijkt in de praktijk niet zo eenvoudig te zijn, want er komt vaak input van anderen. En daarin schuilt volgens mij ‘het gevaar’ … Gevaar is misschien een groot woord, maar vaak houden we (te?) veel rekening met de wensen van anderen, waardoor we soms  vergeten wat we zelf zouden willen.

Stel jezelf de vraag: Wat wil ik dat mijn kinderen (en ikzelf) onthouden van de Kerst? De gekte, de stress, het gedoe? Of iets anders? Bespreek dit met je partner en maak op basis van jullie gezamenlijke antwoorden keuzes. Het kan zijn dat je hiermee mensen teleurstelt of niet voldoet aan hun verwachtingen. Het kan echter ook zijn, dat je hiermee een voorbeeld bent voor anderen, die zich door jouw duidelijke keuzes ook vrijer voelen te doen wat zij ècht willen. Verder kan het ook zijn dat het best mee valt met de verwachtingen en teleurstelling van anderen, want je keuzes bespreekbaar maken wordt door velen juist erg gewaardeerd.

Handige websites

Maar goed, terug naar Kerst met jonge kinderen. Er zijn op internet talloze tips te vinden, waarbij blijft gelden: doe wat jij leuk vindt om te doen met je gezin. Knutselen? Kijk dan bijvoorbeeld eens hier voor wat ideetjes.

Op zoek naar Kerstgerechten die je kinderen waarschijnlijk lekker vinden? Kijk dan op de  interactieve site van Allerhande, die een behoorlijke selectie lekkere recepten beschreven heeft. Kerstverhalen voorlezen? Hier vind je een gevarieerd aanbod van Kerstverhalen en filmpjes voor kinderen.

Veiligheid

Als je kleine kinderen hebt, is het goed om na te denken over de veiligheid van de versieringen in je huis. Je zit een stuk rustiger op de bank als je weet dat er niet zo snel iets kan gebeuren. Voor je kind is het ook prettiger als je hem niet steeds hoeft te waarschuwen. Denk hierbij aan dingen als:

• Leg de lucifers en aansteker buiten handbereik van je peuter;
• Als je kleine snacks (zoals pinda’s) serveert, zet die dan op een veilige plek;
• Hang geen scherpe of breekbare versiering onderaan de boom (daar waar je peuters erbij kan);
• Zet de kaarsen hoog of op een plek dat je peuter zich niet kan branden;
• Plaats alcoholische dranken ook buiten handbereik.

Energielevel (van je kind en jezelf)

Als iedereen moe is, gaat de stemming bijna vanzelf naar beneden in het hele gezin. Probeer daarom om het energielevel van zowel je kind als jezelf op peil te houden. Hoe kun je dat doen? Hier wat ideetjes:

• Slaapt je kind normaal gesproken ’s middags? Laat hem dat ook gewoon doen tijdens de Kerstdagen.
• Probeer met elkaar ook af en toe wat te bewegen. Samen een wandeling maken kan wonderen doen!
• Drink veel water. Koffie en alcoholische dranken kun je afwisselen met een glas water tussendoor.
• Laat je peuter gerust een DVD zien, waarbij je een rustmoment voor hem en jezelf inbouwt.
• Eet niet teveel suiker en junkfood. Beiden zorgen ervoor dat je energielevel snel daalt.

Tenslotte …

Ik wens je in ieder geval hele fijne Kerstdagen, waarbij je lekker doet waar jij en je gezin je goed bij voelen! Ik wens je veel kussen en knuffels van diegenen van wie je houdt! Geniet van wat je doet,

Ingeborg.

The post Hoe overleef je de Kerstdagen met kleine kinderen? appeared first on Stepping Stones.

Ik geef de voorkeur aan het woord zelfdoding (of suïcide) in plaats van zelfmoord. Zelfdoding klinkt minder oordelend, het is neutraler. Andrea Walraven (psychotraumatologe) schreef dit belangrijke artikel Berichten en spreken na suïcide, waarvan de belangrijkste boodschap is: ‘Beschrijf en bespreek het leven, niet de dood.’ Daar hoort een neutrale woordkeuze ook bij.

Onze pubers hadden de serie (deels) al bekeken, voordat ik – behalve de trailer – iets gezien had. Ze stelden zelf voor dat ik de serie met hen mee zou kijken, omdat ze vermoedden dat ik het mogelijk interessant zou vinden. Als moeder én als pedagoog. En ze hadden gelijk. Inmiddels heb ik de laatste aflevering gezien en kan ik er dus over meepraten. ;-)

Ophef en kritiek
De ophef in de media snap ik.Wat ik jammer vind, is dat het lijkt alsof anderen verantwoordelijk zijn voor de zelfdoding van Hannah. Het klinkt hard, maar het is uiteindelijk echt de keuze van degene die suïcide pleegt. Overlevenden zijn niet medeplichtig, zoals de serie wel suggereert.

Anke Wammes van 113 Zelfmoord Preventie zegt verder terecht, dat 13 Reasons Why richtlijnen voor de media met betrekking tot zelfmoord negeert. In de serie wordt de zelfdoding van de hoofdrolspeelster expliciet in beeld gebracht. En niet alleen de zelfdoding, ook verkrachting wordt duidelijk in beeld gebracht. Kijkwijzer geeft de hoogste leeftijdsclassificatie aan de serie, namelijk: 16 jaar en ouder. Daar kan ik me helemaal in vinden. De kritiek op de expliciete scènes is terecht. Zelfdoding lijkt ook – vooral in het begin van de serie – geromantiseerd te worden en dat vind ik ook niet oké.

Netflix lijkt zelf ook in te zien dat een waarschuwing op z’n plek is en heeft een kort filmpje gemaakt, waarin door de acteurs en makers de bedoeling achter de serie wordt uitgelegd. Verder wordt er verwezen naar hulplijnen in verschillende landen:

De andere kant van het verhaal
En toch vond ik het goed dat onze drie pubers (en hun vrienden) de serie gekeken hebben. Ik heb er ook geen moeite mee als pubers waarmee ik werk, de serie samen met hun ouders bekijken. Dat laatste wordt door vele experts (waaronder Else-Marie van Eerenbeemt) geadviseerd en daar sluit ik me bij aan.

De serie laat weliswaar hele heftige dingen zien, maar die scènes geven ook gelegenheid om moeilijke onderwerpen bespreekbaar te maken. En daar is de serie wat mij betreft dus in geslaagd. Het mooie (en goede!) vind ik ook, dat je ziet dat Hannah mensen om zich heen heeft, die veel om haar geven. Veel jongeren die suïcidale gedachten hebben ervaren dat niet zo. In de serie wordt dat goed in beeld gebracht.

De pubers die ik gesproken heb, vinden de herkenbaarheid van de sfeer op een middelbare school, de wirwar van emoties, de complexiteit van relaties/vriendschappen een pluspunt. Datzelfde geldt voor het taboedoorbrekende karakter van de serie. Hieronder komen een paar tieners aan het woord, die ik naar hun mening over de serie heb gevraagd:

Ik vond 13 Reasons Why intens, maar wel goed. Ik geef de serie een 9,8.  De serie laat goed zien hoe kleine ‘grapjes’ toch niet altijd positief worden opgevat. De transities tussen toen Hannah leefde en toen ze dood was waren duidelijk. Ik snap niet waarom mensen zich zorgen maken, deze serie vertelt gewoon de waarheid. Dit soort dingen gebeuren op elke school en er wordt te weinig aandacht aan besteed. – Emma, 19 jaar.

Ik geef 13 Reasons Why een 9,1, omdat de serie me emotioneel raakte. Dat kwam door dingen als: goede acteurs, herkenbare emoties en passende muziek bij de emoties van Hannah. Vooral in het begin was het me niet altijd duidelijk wat er aan de hand was, maar je ontdekt steeds meer na verloop van tijd. Ik kan me voorstellen dat ouders en psychologen zich zorgen maken, omdat zelfdoding normaal lijkt, maar het is natuurlijk niet normaal. Wat ik wél herken, is dat de school weinig controle heeft over het gedrag van de leerlingen. Wat me het meeste is bijgebleven zijn de relaties tussen de hoofdpersonen en hoe ze met elkaar omgingen.  – Rick, 17 jaar.

Ik vind het een goede serie en geef 13 Reasons Why een 8,5, omdat ze een barrière doorbreken. De serie laat zien dat veel mensen iets kunnen doen aan mensen die zelfmoord willen plegen. Maar ze versterken het gevoel bij die personen vaak juist, bijvoorbeeld door te pesten of extremer door verkrachting. Ik snap dat er kritiek op de serie is, maar dat vind ik minimaal, omdat er veel meer goede dingen bereikt kunnen worden. Zoals het tijdig zien van pestgedrag en dat mensen naar een specialist kunnen gaan. Er is wel één groot minpunt: de serie laat geen uitweg zien. – Mike, 18 jaar.

Tenslotte …
De serie begeeft zich op glad ijs. Ik vind de balans tussen de bovengenoemde voor- en nadelen oké, mits pubers de serie kijken met hun ouders of iemand anders die met hen erover kan praten en perspectief aan kan brengen. De serie verbieden zoals op sommige scholen gebeurt, vind ik vooral onzinnig (want hoe verbied je dat leerlingen erover praten?) en niet nodig.

Wel zou ik adviseren alert te zijn op het gedrag van de pubers in je omgeving. Maar dat geldt natuurlijk niet alleen n.a.v. deze serie, maar in het algemeen. Als je je zorgen maakt, probeer het dan bespreekbaar te maken en/of geef ze handvatten en adressen waar ze (anoniem) om hulp kunnen vragen. Nieuwsgierig geworden? Hieronder vind je de trailer van de serie. En wat vind jij? Laat jij pubers de serie kijken? En kijk je zelf mee? Ik hoor het heel graag van je!

The post Laat jij pubers ’13 Reasons Why’ kijken? Ik wel. appeared first on Stepping Stones.